Dè ‘t zo lang moes duure . . .

Dit bericht werd geschreven naar aanleiding van het feit dat in het carnavalsjaar 2013 er bij de Stichting De Kuussegatters naast het originele logo ook een logo circuleerde dat er anders uit zag.

Logootje Kuussegat

 

‘Dè ‘t zo lang moes duure,’ zin d’n inne kuus tegen d’n andere
toen ze elkaar op de mèrt tege kwaame.
Wà duurde zo lang?”
‘Vur dè tie er goed op ston.’
“Goed op ston? Wôr h`ddet toch over?’, vroeg d’n andere kuus.
‘Over dè plaotje van de carnavalsclub.
44 Jaor hebbe ze alleen zun gat mar laote zien,
en nnouw stu dieje kuus er hillemaol op.
Ôk mi zunne kop’.
‘Tis nie waor.’
‘Jaaaah, halluf november ha’k ‘t al gezien
op die plaote die d’r overal staon um te laote wete
dètter in iets op komst is in Veghel.
44 Jaor hebben ze carnaval gevierd
en hi dieje kuus ons nie aongekeke,
mar nou duut ‘t ineens wel.’
‘Ja, ze hebben un hil jaor gefist en laoten zien dè ze al 44 jaor
mi vastelaovond carnaval kunnen vieren in veghel.
Dor kunnen ze echt wel un bietje gruts op zijn.’
‘Dè zijn ze ôk wel’, denk ik.
Ze hebben er zellufs un buukske over vol geschrivve.
Of liever gezit, un hil boek.’
Toch mooi um al die auw Kuusse dut in zien staon.
Ik kende d’r toch nog hil wa van.’
‘Ik vein ut toch wel skôn, dè ze d’r ôk mi dur gaon.’
‘Ja des mooij. Ge kunt dè trouwens ôk overal lezen:
We gaon nog efkes dûr.’
‘Màr dè dieje Kuus ons ôk vort aon durft te keeke, vein ik ‘t skônst.’
‘Ja, alleen sunt, dè ‘t zò  lang moes duure vur dèttie ‘t dörfde.’

Kuuske met kop