Geiten op de Geitenhoek


‘Ik weet ‘t nog goed. Ik zaat op de lagere skool bij de broeders. Ik weet nie mèr in welke klas, mar ut waar midden in de winter en verrekes kauw. Bij ons op d’n Geitenhoek waar un stel 50 jaor getrouwd. Dagen van te vurre waar er dur de buurt al versierd mi veul gruun en papieren bluumkes. De keinder moesten oefenen um netjes in een rij te kunnen lope als boer en boerin. We waren ok allemaol verkleed. Ik ha un meidje van un paor huis weiter aon menne errum hangen.

Op d’n dag zelluf liepen we in unne stoet naor de kerk. Het stel hillemaol in het zwart in een koets en wij in een rij er veur. Ik ha wir dé meidje van un paor huis weiter aon mènne errum.
Toen we aon liepen stonden er allemaol geiten van sneuw gemaakt langs de kant van de straot. Ik denk wel un stuk of tien. Ze waare smèrrig want er zaat zand tussen de sneuw. Weiter kan ik me er nie zo veul mèr van herinnere.

Mar toen ik wir thuis waar vroeg ik aon ons moeder worrum die geiten langs de kant stonde. Dè kumt omdè wij hier op de Geitenhoek wonen, zin ze.
Toen ik elluf jaor waar verhuisden wij  en trokken we weg van de Geitenhoek. Mar soms , ja dan, fiets ik er nog wel us langs en altijd moet ik dan aon die smerrige geiten op de Geitenhoek denken. 
Ja tis echt waor.’

Houdoe waonne,
Hent van de Geitenhoek