Jan tis vastenaovond

Van de week wô dè liedje mar nie uit munne kop gaon.
D’n hille tijd kwaam ut wir trug.

Jan, ‘t is vastenaovond,
we komme nie thuis voor taovond,
‘s Aovonds in de maneschijn,
als vadder en moeder naor bed toe zijn,
dan dansen wij op klompen.
Gekke Griet, vertel ‘t niet,
Want onze Jan is dronken.
Onze Jan hi niks gehad,
Snij mar ‘n stuk van ‘t verken z’n gat.
Snij mar diep, snij mar diep,
Snij mar in mijn duimpje niet.
In de bakkerij, in de bakkerij,
Gif me ne cent, dan gao’k veurbij.

Ik weet ’t nog goed
dè wij dè zongen mi d’n vasteaovond.
tenmiste as we unne verkensblaos han.

Ons vadder hield elk jaor d’n blaos wel apart
as ons verreken geslacht waar.
Maar soms bliezen we d’n blaos op
en voetbalden we er mi aachter ut huis
mistal duurde dè nie lang want dan ging ie kapot.

Dan han we mi de vastaovond ginne rommelpot
We maakten zonne pot van un leeg blikske, unne blaos en un stökske
Ge spauwde dan unne keer in oew haand en ging dan mi dè stökske op en neer.
D’n blaos makte dan un bromgeluid.

Bij ons in de buurt gingen aander keinder mi zonne pot langs de deur.
Wij zochte dè nie en kregen van ons moeder wel un por snuupkes als we zongen
Mistal din onze rommelpot ut na unne dag nie mèr
We han dan te hard getrokken aon ’t stökske en dan kwam er un scheur in d’n blaos.

As de vastenaovond veurbij waar begon op woensdag de vaaste.
Dè waar ginnen hendige tijd in die jaore
Mar dor vertel ik unnen andere keer wel ’s over.

Houdoe
Hent van de Geitenhoek